Mürselât
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلْمُرْسَلَـٰتِ عُرْفًا﴿١﴾
سوگند به فرشتگانی که پیاپی فرستاده میشوند،
—فَٱلْعَـٰصِفَـٰتِ عَصْفًا﴿٢﴾
و سوگند به فرشتگانی که همچون تندباد میروند،
—وَٱلنَّـٰشِرَٰتِ نَشْرًا﴿٣﴾
و سوگند به فرشتگانی که [ابرها را] پراکنده میکنند،
—فَٱلْفَـٰرِقَـٰتِ فَرْقًا﴿٤﴾
و سوگند به فرشتگانی که جداکننده[ی حق از باطل] هستند
—فَٱلْمُلْقِيَـٰتِ ذِكْرًا﴿٥﴾
و سوگند به فرشتگانی که وحی [الهی] را [به پیامبران] القا میکنند،
—عُذْرًا أَوْ نُذْرًا﴿٦﴾
برای اتمامِحجت یا برای بیم و هشدار.
—إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌ﴿٧﴾
بیگمان، آنچه به شما وعده داده میشود، واقع خواهد شد؛
—فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ﴿٨﴾
آنگاه که ستارگان تیره [و محو] شود
—وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ﴿٩﴾
و آنگاه که آسمان شکافته شود،
—وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ﴿١٠﴾
و آنگاه که کوهها [از جا کنده و] پراکنده شود،
—وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ﴿١١﴾
و آنگاه که برای پیامبران [جهت گواهی دادن در مورد امتها]، وقت تعیین گردد،
—لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ﴿١٢﴾
این [امر،] برای چه روزی به تأخیر افتاده است؟
—لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ﴿١٣﴾
برای روز جدایی [و داوری].
—وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ﴿١٤﴾
و تو چه دانی روز جدایی [و داوری] چیست؟
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿١٥﴾
در آن روز، [= قیامت] وای بر تکذیبکنندگان!
—أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ﴿١٦﴾
آیا ما پیشینیان [مجرم] را نابود نکردیم؟
—ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْـَٔاخِرِينَ﴿١٧﴾
سپس دیگران را در پی آنها خواهیم آورد.
—كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ﴿١٨﴾
اینچنین با گنهکاران رفتار میکنیم.
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿١٩﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
—أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍ مَّهِينٍ﴿٢٠﴾
آیا شما را از آبی پست [و ناچیز] نیافریدیم؟
—فَجَعَلْنَـٰهُ فِى قَرَارٍ مَّكِينٍ﴿٢١﴾
سپس آن را در قرارگاهی محفوظ [= رحِم] قرار دادیم
—إِلَىٰ قَدَرٍ مَّعْلُومٍ﴿٢٢﴾
تا زمانی معین.
—فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَـٰدِرُونَ﴿٢٣﴾
ما [بر این کار] توانا بودیم و چه نیک توانا [و قدرتمند] هستیم.
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿٢٤﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
—أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا﴿٢٥﴾
آیا زمین را جایگاه [تجمع مردم] قرار ندادیم؟
—أَحْيَآءً وَأَمْوَٰتًا﴿٢٦﴾
هم در حال حیات و هم مرگشان؟
—وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَـٰمِخَـٰتٍ وَأَسْقَيْنَـٰكُم مَّآءً فُرَاتًا﴿٢٧﴾
و کوههای بسیار بلند [و استوار] در آن قرار دادیم و آبی شیرین [و گوارا] به شما نوشاندیم.
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿٢٨﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
—ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ﴿٢٩﴾
[به آنها گفته میشود:] «به سوی همان چیزی بروید که پیوسته آن را تکذیب میکردید.
—ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّ ذِى ثَلَـٰثِ شُعَبٍ﴿٣٠﴾
بروید به سوی سایۀ [دودهای آتش] سهشاخه،
—لَّا ظَلِيلٍ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ﴿٣١﴾
نه سایهافکن [و خنک] است و نه از [گرمیِ] شعلههای آتش جلوگیری میکند».
—إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍ كَٱلْقَصْرِ﴿٣٢﴾
همانا [دوزخ،] شرارههایی چون كاخى [بلند] مىافكنَد.
—كَأَنَّهُۥ جِمَـٰلَتٌ صُفْرٌ﴿٣٣﴾
گویی که آن [شرارهها] شتران زردرنگ هستند.
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿٣٤﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
—هَـٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ﴿٣٥﴾
این [همان] روزی است که سخن نمیگویند.
—وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ﴿٣٦﴾
و به آنها اجازه داده نمیشود تا عذرخواهی کنند.
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿٣٧﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
—هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَـٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ﴿٣٨﴾
این [همان] روز جدایی [و داوری] است که شما و گذشتگان را گرد آوردهایم.
—فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ﴿٣٩﴾
پس اگر [حیله و] نیرنگی دارید، آن را در حق من به کار گیرید.
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿٤٠﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
—إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَـٰلٍ وَعُيُونٍ﴿٤١﴾
به راستی که [در آن روز،] پرهیزگاران در سایهها و [کنار] چشمهها قرار دارند،
—وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ﴿٤٢﴾
و میوههایی که میل داشته باشند.
—كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿٤٣﴾
[به آنها گفته میشود:] «به پاداش آنچه میکردید، گوارا بخورید و بیاشامید.
—إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ﴿٤٤﴾
ما این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم».
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿٤٥﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
—كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ﴿٤٦﴾
«[ای کافران، در این دنیا] اندکی بخورید و بهره گیرید؛ زیرا شما گناهکارید».
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿٤٧﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
—وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ﴿٤٨﴾
و هنگامی که به آنها گفته شود: [نماز بگزارید و] رکوع کنید، [نماز نمیگزارند و] رکوع نمیکنند.
—وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿٤٩﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
—فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ﴿٥٠﴾
[وقتی مردم به این قرآن که از جانب پروردگارشان نازل شده است ایمان نمیآورند،] پس به کدام سخن دیگری غیر از آن ایمان خواهند آورد؟
—