Tekvîr
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ﴿١﴾
آنگاه که خورشید درهم پیچیده [و تاریک] گردد،
—وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ﴿٢﴾
و آنگاه که ستارگان بیفروغ شوند،
—وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ﴿٣﴾
و آنگاه که کوهها به حرکت درآید،
—وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ﴿٤﴾
و آنگاه که مادهشترانِ باردار رها شوند،
—وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ﴿٥﴾
و آنگاه که حیوانات وحشی [در کنار انسان] گرد آورده شوند،
—وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ﴿٦﴾
و آنگاه که دریاها [جوشان و] برافروخته شود،
—وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ﴿٧﴾
و آنگاه که هر کس با همسانِ خود قرین گردد،
—وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ﴿٨﴾
و آنگاه که از دختر زندهبهگورشده پرسیده شود
—بِأَىِّ ذَنۢبٍ قُتِلَتْ﴿٩﴾
[که] به کدامین گناه کشته شده است،
—وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ﴿١٠﴾
و آنگاه که نامههای [اعمال] گشوده شود،
—وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ﴿١١﴾
و آنگاه که پرده از روی آسمان برگرفته شود،
—وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ﴿١٢﴾
و آنگاه که دوزخ، افروخته [و شعلهور] گردد،
—وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ﴿١٣﴾
و آنگاه که بهشت [برای پرواپیشگان] نزدیک آورده شود.
—عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ أَحْضَرَتْ﴿١٤﴾
[در آن هنگام،] هر کس خواهد دانست که چه چیزی [برای آخرت خود] آماده کرده است.
—فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ﴿١٥﴾
سوگند به ستارگانی که [به جایگاه خود] بازمیگردند،
—ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ﴿١٦﴾
[شتابان] حرکت میکنند [و از نظر] پنهان میشوند؛
—وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ﴿١٧﴾
و سوگند به شب، هنگامی که [از تاریکیاش کاسته شود و] پشت کند؛
—وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ﴿١٨﴾
و سوگند به صبح، هنگامی که بدمد؛
—إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ﴿١٩﴾
بیتردید، این [قرآن، سخن الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستادهای بزرگوار [=جبرئیل] است؛
—ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍ﴿٢٠﴾
[همان فرشتهای] که [مقتدر و] نیرومند است و نزد [اللهِ] صاحبعرش، مقام والایی دارد؛
—مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ﴿٢١﴾
[در ملکوت اعلی و عالم فرشتگان] از او فرمان میبرند و امین [وحی] است.
—وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ﴿٢٢﴾
[ای مردم،] همنشین شما [= محمد] دیوانه نیست؛
—وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ﴿٢٣﴾
و بیتردید، [محمد]، او [= جبرئیل] را در افق روشن دیده است.
—وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍ﴿٢٤﴾
و او بر [ابلاغِ آنچه از طریق] غیب [به وی وحی میگردد] بخیل نیست [و همانند کاهنان نیز مزد نمیگیرد].
—وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍ رَّجِيمٍ﴿٢٥﴾
و این [قرآن] گفتۀ شیطان راندهشده نیست.
—فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ﴿٢٦﴾
پس به کجا میروید؟
—إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ﴿٢٧﴾
این [قرآن] چیزی جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.
—لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ﴿٢٨﴾
برای هر یک از شما که بخواهد راه راست [حق را] در پیش گیرد.
—وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿٢٩﴾
و شما [چیزی را] نمیخواهید، مگر آنکه پروردگار جهانیان [اراده کند و] بخواهد.
—