Nâs
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ﴿١﴾
[ای پیامبر،] بگو: «به پروردگار مردم پناه میبرم،
—مَلِكِ ٱلنَّاسِ﴿٢﴾
فرمانروای مردم،
—إِلَـٰهِ ٱلنَّاسِ﴿٣﴾
معبود مردم،
—مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ﴿٤﴾
از شرِ [شیطانِ] وسوسهگر که [به هنگام ذکر الله،] پنهان میگردد؛
—ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ﴿٥﴾
همان [وسوسهگری] که در دلهای مردم وسوسه میکند؛
—مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ﴿٦﴾
از جنیان [باشد] و [یا از] آدمیان».
—