Bürûc
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْبُرُوجِ﴿١﴾
سوگند به آسمان که دارندۀ بُرجهاست،
—وَٱلْيَوْمِ ٱلْمَوْعُودِ﴿٢﴾
و سوگند به روز موعود [قیامت]،
—وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ﴿٣﴾
و سوگند به هر کس که گواهی دهد و به هر کس که مورد گواهی قرار گیرد.
—قُتِلَ أَصْحَـٰبُ ٱلْأُخْدُودِ﴿٤﴾
مرگ بر آدمسوزان خندق!
—ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلْوَقُودِ﴿٥﴾
[همان آتشِ] افروخته از هیزمهای بسیار [که مؤمنان را در آن میسوزاندند]؛
—إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ﴿٦﴾
هنگامی که بر [کنارۀ] آن نشسته بودند
—وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ﴿٧﴾
و آنچه را با مؤمنان انجام میدادند، تماشا میکردند؛
—وَمَا نَقَمُوا۟ مِنْهُمْ إِلَّآ أَن يُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ﴿٨﴾
و هیچ ایرادی از آنان [=مؤمنان] نگرفتند، جز اینکه به الله پیروزمندِ ستوده ایمان آورده بودند.
—ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدٌ﴿٩﴾
[همان] ذاتی که فرمانروایی آسمانها و زمین از آنِ اوست؛ و الله بر همه چیز گواه است.
—إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُوا۟ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا۟ فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ ٱلْحَرِيقِ﴿١٠﴾
به راستی کسانی که مردان و زنان مؤمن را شکنجه [و آزار] دادند و پس [از انجام آن کار،] توبه نکردند، عذاب جهنم برایشان [مهیّا] است و عذاب آتش [در پیش دارند].
—إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ جَنَّـٰتٌ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْكَبِيرُ﴿١١﴾
همانا برای کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، باغهایی [از بهشت] است که جویبارها زیر [درختان] آن جاری است؛ و این است کامیابی بزرگ.
—إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ﴿١٢﴾
بیگمان، [مجازات و] سختگیریِ پروردگارت بسیار شدید است.
—إِنَّهُۥ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ﴿١٣﴾
در حقیقت، اوست که [آفرینش را] آغاز میکند و دوباره [بعد از مرگ] بازمیگرداند؛
—وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلْوَدُودُ﴿١٤﴾
و همو آمرزنده [و] دوستدار [مؤمنان] است.
—ذُو ٱلْعَرْشِ ٱلْمَجِيدُ﴿١٥﴾
[الله] صاحبعرش [و] بلندمرتبه [و شکوهمند] است
—فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ﴿١٦﴾
[و] آنچه را بخواهد، انجام میدهد.
—هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْجُنُودِ﴿١٧﴾
[ای پیامبر،] آیا داستان لشکریان [حقستیز] به تو رسیده است؟
—فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ﴿١٨﴾
[لشکر] فرعون و [قوم] ثمود.
—بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى تَكْذِيبٍ﴿١٩﴾
بلکه کسانی که کافر شدند، پیوسته در تکذیب [حق] هستند،
—وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطٌۢ﴿٢٠﴾
و الله از هر سو بر آنان احاطه دارد.
—بَلْ هُوَ قُرْءَانٌ مَّجِيدٌ﴿٢١﴾
آری، این [آیات، شعر و سحر نیست؛ بلکه] قرآن شکوهمند است.
—فِى لَوْحٍ مَّحْفُوظٍۭ﴿٢٢﴾
در لوح محفوظ [از هر گونه تحریف و تبدیل، در امان] است.
—