74:48پس شفاعتِ شفاعتکنندگان سودی به آنها نمیبخشد.
74:49آنها را چه شده است که از پند [و تذکر] روی گردانند؟
74:50گویى كه گورخرانى رمیدهاند
74:51که از [مقابل] شیر گریختهاند.
74:52بلکه هر کدام از آنها [توقع دارد و] میخواهد که [به او] نامههای گشاده [و جداگانه از سوی الله] داده شود.
74:53هرگز چنین نیست [که آنان میپندارند]! بلکه آنها از [عذاب] آخرت نمیترسند.
74:54نه، چنین نیست كه آنها مىگویند؛ آن [قرآن] یک تذكر و یادآورى است.
74:55پس هر کس که بخواهد، [میتواند] از آن پند گیرد.
74:56و یاد نمیکنند [و پند نمیگیرند] مگر اینکه الله بخواهد. اوست که سزاوار پروا کردن و آمرزیدن است.
75:1به روز قیامت سوگند میخورم.
75:2و به نفسِ ملامتگر سوگند میخورم.
75:3آیا انسان میپندارد که [پس از مرگ] هرگز استخوانهایش را جمع نخواهیم کرد؟
75:4آری، ما قادریم که [حتی خطوط سر] انگشتانش را یکسان و مرتب کنیم.
75:5بلکه انسان میخواهد که [آزادانه و بدون ترس از آخرت،] در گناه و بدکاری مداومت کند.
75:6[از این رو] میپرسد: «روز قیامت کی خواهد بود؟»
75:7هنگامی که چشم [وحشتزده و] خیره شود
75:8و ماه تیره [و بینور] گردد
75:9و خورشید و ماه، یکجا جمع شوند،
75:10آن روز، انسان میگوید: «راهِ گریز کجاست؟»
75:11هرگز! هیچ گریزگاهی نیست.
75:12آن روز، قرارگاه [نهایی،] به سوی پروردگار توست.
75:13در آن روز، انسان را از تمام كارهایى كه پیشاپیش فرستاده و کارهایی که به تاخیر انداخته [و انجام نداده است]، آگاه مىكنند.
75:14بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.
75:15اگر چه [در دفاع از خود،] عذرهایش را در میان آورد.
75:16[ای پیامبر، هنگام نزول قرآن،] زبانت را برای [تکرار و خواندنِ] آن، شتابزده حرکت مده.
75:17مسلماً جمعآوری و خواندنِ آن، بر [عهدۀ] ماست.
75:18پس هر گاه [توسط جبرئیل] آن را [بر تو] خواندیم، از خواندنِ او پیروی کن.
75:19سپس بیانکردنش بر [عهدۀ] ماست.