75:20هرگز چنین نیست [که شما مشرکان میپندارید]! بلکه شما دنیا[ی زودگذر] را دوست دارید
75:21و آخرت را رها میکنید.
75:22آن روز، [اهل ایمان دارای] چهرههایی تازه [و شاداب] هستند.
75:23به سوی پروردگارشان مینگرند.
75:24و در آن روز، [کافران و بدبختان دارای] چهرههایی عبوس [و درهمکشیده] هستند.
75:25زیرا یقین دارند که آسیبی کمرشکن به آنها میرسد.
75:26آری، چون [جان] به گلوگاهش برسد.
75:27و گفته شود: چه کسی است که رُقیه بخواند؟ [شاید شفا یابد].
75:28و یقین کند که زمان جدایی [از دنیا فرا رسیده] است.
75:29و [کار بالا گیرد و] ساقها[ی پایش از سختیِ جان دادن] به هم بپیچد.
75:30در آن روز، مسیرِ همه به سوی پروردگارت خواهد بود.
75:31[منکرِ معاد،] نه تصدیق کرده و نه نماز گزارده است؛
75:32بلکه [قرآن را] تکذیب کرد و [از ایمان] روی گرداند.
75:33سپس خرامان به سوی خانوادهاش بازگشت.
75:34وای بر تو! پس وای بر تو!
75:35باز هم وای بر تو! پس وای بر تو!
75:36آیا انسان گمان میکند که [بیهدف و بدون حساب و جزا] به خود رها میشود؟
75:37آیا [او] نطفهای از منی نبود که [در رحم] ریخته میشود؟
75:38سپس به صورت خونِ بسته درآمد و [الله او را] آفرید و درست و استوار ساخت،
75:39سپس دو زوج نر و ماده از او پدید آورد.
75:40آیا [چنین آفریدگاری] قادر نیست که مردگان را [دوباره] زنده کند؟
76:1یقیناً زمانی طولانی بر انسان گذشت که چیزی [مهم و] قابل ذکری نبود.
76:2به راستی ما انسان را از نطفۀ مختلطی آفریدیم، او را میآزماییم؛ از این رو] او را شنوای بینا قرار دادیم.
76:3همانا ما راه را به او نشان دادیم؛ خواه سپاسگزار باشد یا ناسپاس.
76:4به راستی که ما زنجیرها و بندها و آتش سوزان برای کافران مهیا کردهایم.
76:5بیگمان، نیکوکاران [در بهشت] از جامی مینوشند که آمیخته به کافور است.