در حال بارگذاری...
80:1[پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد
80:2از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.
80:3و [ای پیامبر،] تو چه میدانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک شود،
80:4یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.
80:5اما آن کس که [از ایمان] بینیازی میورزد
80:6تو به او روی میآوری؛
80:7در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛
80:8اما کسی که شتابان به سراغ تو میآید
80:9و [از الله] میترسد،
80:10تو از او غافل میشوی [و به دیگران میپردازی].
80:11هرگز چنین نیست؛ بیگمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.
80:12پس هر کس که بخواهد، [میتواند] از آن پند گیرد.
80:13در صحیفههای ارجمندی [ثبت] است.
80:14[در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]
80:15در دست سفیران [وحی] است
80:16[که] بزرگوار و نیکوکارند.
80:17مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!
80:18[الله] او را از چه چیز آفریده است؟
80:19او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.
80:20سپس راه را برایش آسان نمود.
80:21آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.
80:22سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده میکند و] برمیانگیزد.
80:23هرگز چنین نیست [که او میپندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.
80:24انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:
80:25ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،
80:26سپس زمین را از هم شکافتیم،
80:27آنگاه دانه[های فراون] در آن رویاندیم،
80:28و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،
80:29و زیتون و نخل،
80:30و باغهایی [انبوه و] پردرخت،
80:31و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].
80:32[همۀ اینها] برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان است.
80:33هنگامی که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،
80:34روزی که انسان از برادرش میگریزد
80:35و از مادرش و از پدرش
80:36و از زنش و پسرانش [نیز میگریزد]،
80:37در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم میدارد [و از دیگری بازمیدارد].
80:38چهرههایی در آن روز، گشاده و روشن است.
80:39[به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان [و] شاد است.
80:40و چهرههایی در آن روز، غبارآلود است.