86:1سوگند به آسمان و سوگند به ستارۀ شبگرد.
86:2و تو چه میدانی که ستارۀ شبگرد چیست؟
86:3[همان] ستارۀ فروزان است.
86:4هیچ کس نیست، مگر اینکه نگهبانی [از فرشتگان] بر او[گماشته شده] است.
86:5انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است:
86:6از یک آب جهنده آفریده شده
86:7که از میان [استخوانِ] پشت [مرد] و سینۀ [زن] بیرون میآید.
86:8بیگمان، الله بر بازگرداندن او [پس از مرگ] تواناست.
86:9روزی که [تمام] رازها فاش شود،
86:10[در آن روز،] انسان هیچ توان و یاوری ندارد.
86:11سوگند به آسمان پرباران
86:12و سوگند به زمینِ پرشکاف [که گیاهان از آن سر برمیآورند].
86:13[که] بیگمان، این قرآن، سخن جداکنندۀ حق از باطل است
86:14و [سخنِ] هزل و بیهوده نیست.
86:15آنان [= کافران] پیوسته حیله و نیرنگ میکنند
86:16و من [نیز] حیله [و تدبیر] میکنم؛
86:17پس به کافران مهلت بده [و] اندکی رهایشان کن [تا غرق گناه باشند].
87:1نام پروردگار بلند مرتبهات را به پاکی یاد کن.
87:2[همان ذاتی] که [انسان را] آفرید و هماهنگ و متعادل ساخت.
87:3و [همان] ذاتی که اندازهگیری کرد و [به شایستگی آفرید] و سپس هدایت نمود.
87:4و [آن] ذاتی که چراگاه را [برای تغذیۀ جانداران] رویانید.
87:5سپس آن را خشک و سیاه گردانید.
87:6ما به زودی [قرآن را] بر تو میخوانیم؛ پس تو هرگز [آن را] فراموش نخواهی کرد؛
87:7مگر آنچه را که الله بخواهد؛ همانا او آشکار و نهان را میداند.
87:8و آسانترین [راه] را برایت فراهم مىگردانیم.
87:9اگر پند مفید باشد، [مردم را با آیات قرآن] پند ده.
87:10به زودی کسی که [از الله] میترسد، پند میپذیرد.