در حال بارگذاری...
89:23و در آن روز جهنم آورده شود، آن روز است که انسان [کافر] پند میگیرد [و توبه میکند]؛ و [اما] این پند گرفتن، چه سودی برایش دارد؟
89:24وی میگوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگیام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!
89:25در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمیکند،
89:26و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمیکشد.
89:27[اما به مؤمن ندا میشود:] «ای روحِ آرامیافته،
89:28به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.
89:29پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی
89:30و به بهشت من وارد شو».
90:1سوگند به این شهر [مکه].
90:2در حالی که [ای پیامبر!] تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برایت حلال است]
90:3و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.
90:4یقیناً ما انسان را در رنج [و دشواریهای دنیوی] آفریدیم.
90:5آیا او گمان میکند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟
90:6میگوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کردهام».
90:7آیا میپندارد که هیچ کس او را ندیده است؟
90:8آیا دو چشم برایش قرار ندادیم؟
90:9و یک زبان و دو لب؟
90:10و او را به دو راه [خیر و شر] راهنمایی کردیم.
90:11اما به گردنۀ [سخت] قدم نگذاشت [و نیامد].
90:12و تو چه میدانی که آن گردنۀ [سخت] چیست؟
90:13آزاد کردن بردهای است.
90:14یا اطعام در روز قحطی [و گرسنگی]،
90:15[خواه] یتیمی از خویشاوندان [باشد]
90:16یا مستمندی خاک نشین؛
90:17به علاوه، از کسانی باشد که ایمان آوردهاند و یکدیگر را به صبر [بر عبادت و دوری از گناه] و مهربانی [با بندگان] توصیه نمودهاند.
90:18اینان اهل سعادتند [که نامۀ اعمال آنان به دست راستشان داده میشود و اهل بهشتند].