106:1برای [سپاسگزاری از] همبستگی و اُنس قریش،
106:2[همان] همبستگی و اُنسِ آنان در سفرهای زمستانی [به یَمَن] و تابستانی [به شام]؛
106:3باید پروردگارِ خانۀ کعبه را عبادت کنند؛
106:4همان [پروردگاری] که آنان را از گرسنگی [رهانید، به آنان] خوراک داد و از وحشت و ترس ایمن نمود.
107:1[ای پیامبر،] آیا کسی را که [روز] جزا را تکذیب میکنند، دیدهای؟
107:2او [همان] کسی است که یتیم را [با خشونت از خود] میرانَد
107:3و [دیگران را] به اطعامِ مسکین تشویق نمیکند.
107:4پس وای بر نمازگزاران!
107:5همان کسانی که از نمازشان غافلند
107:6کسانی که خودنمایی میکنند
107:7و [از امانت دادنِ] وسایل ضروری زندگی دریغ میورزند.
108:1[ای پیامبر،] به راستی که ما خیرِ بینهایت [از جمله رود کوثر در بهشت را] به تو عطا کردیم؛
108:2پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن.
108:3بیتردید، دشمنت [از همۀ خیرات و برکات و نام و نشان، بیبهره و] بُریده است.