109:1[ای پیامبر،] بگو: «ای کافران،
109:2آنچه را که شما عبادت میکنید، من عبادت نمیکنم،
109:3و [نیز] آنچه را که من عبادت میکنم شما عبادت نمیکنید.
109:4و نه من عبادتکننده آنچه شما عبادت کردهاید خواهم بود؛
109:5و نه شما عبادتکننده آنچه من عبادت میکنم خواهید بود.
109:6[بنابراین] آیین شما [که آن را برای خویش ساختهاید] برای خودتان باد و آیین من [که الله آن را بر من فرستاده است] برای خودم».
110:1[ای پیامبر،] هنگامی که یاری الله و پیروزی فرا رسد [و فتح مکه رخ دهد]،
110:2و مردم را ببینی که گروهگروه در دین الله داخل میشوند.
110:3پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از او آمرزش بخواه؛ همانا او بسیار توبهپذیر است.
111:1بریده باد هر دو دست اَبولَهَب و هلاک باد خودش!
111:2مال و ثروتش و آنچه به دست آورده بود، او را بینیاز نساخت [و برایش سودی نبخشید].
111:3به زودی به آتش شعلهور درخواهد آمد؛
111:4و همسرش [اُمّجمیل، آن] هیزمکش [آتشافروز نیز وارد آتش دوزخ میشود].
111:5[در حالی که] طنابی از لیفِ خرما بر گردنش است.