در حال بارگذاری...
زندگی، شخصیت و میراث پیامبر اسلام
پیامبر محمد (صلی الله علیه وسلم) در سال ۵۷۱ میلادی در مکه متولد شد. پدرش عبدالله قبل از تولدش درگذشت و مادرش آمنه وقتی او شش ساله بود وفات کرد. تحت سرپرستی جدش عبدالمطلب و سپس عمویش ابوطالب بزرگ شد.
در جوانی در تجارت کاروانها شرکت کرد و به خاطر صداقت و امانتداریاش شهره شد. لقب «الامین» (امانتدار) گرفت. در سن ۲۵ سالگی با حضرت خدیجه ازدواج کرد.
در سن ۴۰ سالگی، اولین وحی در غار حرا نازل شد: «بخوان!» (علق ۱). این لحظه آغاز اسلام بود. ۱۳ سال اول دعوت دشواری در مکه ادامه یافت، سپس به مدینه هجرت کردند.
در مدینه جامعه اسلامی را بنا نهاد؛ قرارداد مدینه را بین مسلمانان، یهودیان و دیگران امضا کرد. اصول عدالت و شورا (مشورت) را به اجرا گذاشت.
در سن ۶۳ سالگی، در حج وداع، خطبه وداع را ایراد کرد — پیامی جهانی درباره برابری، عدالت و حقوق همه بشریت. در سال ۶۳۲ میلادی در مدینه وفات یافت.
بهترین مردم کسانی هستند که برای دیگران سودمندترند.
Taberani
آسان بگیرید، سخت نگیرید. بشارت بدهید، نفرت ایجاد نکنید.
Buhâri, Müslim
قوی کسی نیست که در کشتی دیگران را مغلوب کند؛ قوی کسی است که هنگام خشم خود را کنترل کند.
Buhâri
حتی به دشمنانش رحمت میکرد و محبت به کودکان و حیوانات را اهمیت ویژهای میداد.
فرمود: «اگر فاطمه دختر محمد دزدی میکرد، حد را بر او جاری میکردم.» همه در برابر قانون مساوی بودند.
طلب علم را برای هر مسلمان زن و مرد واجب کرد. اسرای بدر را در ازای یاددادن خواندن و نوشتن آزاد کرد.
خندق را با اصحابش کند، لباس وصلهدار پوشید، به دیدار همسایگان رفت. رهبریاش را با سادگی زیست.
در تاریخ هیچ انسانی با این همه کمبود امکانات، این همه تحول نیافریده است. پسر یک چوپان در ۲۳ سال تمدنی ساخت که سه قاره را تحت تأثیر قرار داد. این دستاورد استثنایی صرفاً یک موفقیت تاریخی نیست — پرسشی عمیق نیز با خود میآورد.