Hümeze
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ﴿١﴾
وای بر هر غیبتکننده [و] عیبجوی!
—ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ﴿٢﴾
[همان] کسی که مال فراونی گرد میآورد و آن را بارها میشمارد.
—يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ﴿٣﴾
گمان میکند که مالَش او را جاودانه میسازد.
—كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ﴿٤﴾
هرگز چنین نیست [که او گمان میکند]؛ قطعاً در آتشِ درهمکوبنده انداخته خواهد شد.
—وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ﴿٥﴾
و [ای پیامبر،] تو چه میدانی که آتشِ درهمکوبنده چیست؟
—نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ﴿٦﴾
آتش برافروختۀ الهی است؛
—ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ﴿٧﴾
[آتشی] که بر دلها چیره میگردد [و میسوزانَد].
—إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ﴿٨﴾
بیگمان، آن [آتش] بر آنان بسته شده [و از هر سو محاصرهشان کرده] است.
—فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍۭ﴿٩﴾
[افروخته] در ستونهای بلند است.
—