در حال بارگذاری...
103:1سوگند به عصر
103:2که انسان در زیان است.
103:3مگر مؤمنان نیکوکاری که یکدیگر را به حق سفارش نمودهاند و به شکیبایی توصیه کردهاند.
104:1وای بر هر غیبتکننده [و] عیبجوی!
104:2[همان] کسی که مال فراونی گرد میآورد و آن را بارها میشمارد.
104:3گمان میکند که مالَش او را جاودانه میسازد.
104:4هرگز چنین نیست [که او گمان میکند]؛ قطعاً در آتشِ درهمکوبنده انداخته خواهد شد.
104:5و [ای پیامبر،] تو چه میدانی که آتشِ درهمکوبنده چیست؟
104:6آتش برافروختۀ الهی است؛
104:7[آتشی] که بر دلها چیره میگردد [و میسوزانَد].
104:8بیگمان، آن [آتش] بر آنان بسته شده [و از هر سو محاصرهشان کرده] است.
104:9[افروخته] در ستونهای بلند است.
105:1[ای پیامبر،] آیا ندیدی پروردگارت با اصحاب فیل چه کرد؟
105:2آیا [فریب و] نقشۀ آنان را در تباهی قرار نداد؟
105:3و پرندگانی گروهگروه بر [سر] آنان فرستاد
105:4[که] با سنگگِل [که در منقار و چنگال داشتند] آنان را سنگباران میکردند؛
105:5و آنها را همچون کاهِ جویدهشده ساخت.