Tîn
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ﴿١﴾
سوگند به انجیر و زیتون
—وَطُورِ سِينِينَ﴿٢﴾
و سوگند به طورِ سینا
—وَهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ﴿٣﴾
و سوگند به این شهر امن [مکه]
—لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ﴿٤﴾
[که] یقیناً ما انسان را در بهترین صورت [و با فطرت پاک] آفریدیم.
—ثُمَّ رَدَدْنَـٰهُ أَسْفَلَ سَـٰفِلِينَ﴿٥﴾
سپس او را [که انحراف یافت،] به پستترین [مراحلِ] پَستی برگرداندیم.
—إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ﴿٦﴾
مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند؛ که پاداشی پایدار برایشان [در پیش] است.
—فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ﴿٧﴾
پس [ای انسان،] چه چیزی بعد [از این همه دلایل روشن،] تو را به تکذیب [روز] جزا وا میدارد؟
—أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَـٰكِمِينَ﴿٨﴾
آیا الله بهترین داور [و حاکم مطلق] نیست؟
—