94:3همان [باری] که بر پشتت سنگینی میکرد.
94:4و [نام و] آوازۀ تو را بلند ساختیم.
94:5مسلماً با [هر] دشواری، آسانی است.
94:6[آری؛] مسلماً با [هر] دشواری، آسانی است.
94:7پس هنگامی که [از کار و امور دنیا] فارغ شدی، [به عبادت پروردگارت] بکوش
94:8و به سوی پروردگارت راغب [و مشتاق] شو.
95:1سوگند به انجیر و زیتون
95:2و سوگند به طورِ سینا
95:3و سوگند به این شهر امن [مکه]
95:4[که] یقیناً ما انسان را در بهترین صورت [و با فطرت پاک] آفریدیم.
95:5سپس او را [که انحراف یافت،] به پستترین [مراحلِ] پَستی برگرداندیم.
95:6مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند؛ که پاداشی پایدار برایشان [در پیش] است.
95:7پس [ای انسان،] چه چیزی بعد [از این همه دلایل روشن،] تو را به تکذیب [روز] جزا وا میدارد؟
95:8آیا الله بهترین داور [و حاکم مطلق] نیست؟
96:1بخوان به نام پروردگارت که [هستی را] آفرید؛
96:2[همان پروردگاری که] انسان را از خونِ بسته آفرید.
96:3بخوان و پروردگارت [از همه] بزرگوارتر است.
96:4[همان] ذاتی که به وسیلۀ قلم [نوشتن] آموخت.
96:5به انسان آنچه را که نمیدانست [به تدریج] آموخت.
96:6چنین نیست [که شما میپندارید]؛ حقا که انسان طغیان [و سرکشی] میکند
96:7[بعد] از اینکه خود را بینیاز [و توانگر] ببیند.
96:8یقیناً بازگشت [همه] به سوی پروردگار توست.
96:9[ای پیامبر،] آیا دیدهای آن کسی [= ابوجهل] را که [از عبادت الله] باز میدارد
96:10بندهای [= محمد] را هنگامی که [کنار کعبه] نماز میخواند.
96:11به من خبر بده اگر این [بنده بازداشتهشده] بر [راه] هدایت باشد
96:12یا [مردم را] به پرهیزگاری فرمان دهد، [سزای کسی که چنین بندهای را بیازارد چیست؟]