Mâûn
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ﴿١﴾
[ای پیامبر،] آیا کسی را که [روز] جزا را تکذیب میکنند، دیدهای؟
—فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ﴿٢﴾
او [همان] کسی است که یتیم را [با خشونت از خود] میرانَد
—وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ﴿٣﴾
و [دیگران را] به اطعامِ مسکین تشویق نمیکند.
—فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ﴿٤﴾
پس وای بر نمازگزاران!
—ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ﴿٥﴾
همان کسانی که از نمازشان غافلند
—ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ﴿٦﴾
کسانی که خودنمایی میکنند
—وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ﴿٧﴾
و [از امانت دادنِ] وسایل ضروری زندگی دریغ میورزند.
—