Tebbet
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ﴿١﴾
بریده باد هر دو دست اَبولَهَب و هلاک باد خودش!
—مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ﴿٢﴾
مال و ثروتش و آنچه به دست آورده بود، او را بینیاز نساخت [و برایش سودی نبخشید].
—سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ﴿٣﴾
به زودی به آتش شعلهور درخواهد آمد؛
—وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ﴿٤﴾
و همسرش [اُمّجمیل، آن] هیزمکش [آتشافروز نیز وارد آتش دوزخ میشود].
—فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ﴿٥﴾
[در حالی که] طنابی از لیفِ خرما بر گردنش است.
—