A'lâ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى﴿١﴾
نام پروردگار بلند مرتبهات را به پاکی یاد کن.
—ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ﴿٢﴾
[همان ذاتی] که [انسان را] آفرید و هماهنگ و متعادل ساخت.
—وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ﴿٣﴾
و [همان] ذاتی که اندازهگیری کرد و [به شایستگی آفرید] و سپس هدایت نمود.
—وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ﴿٤﴾
و [آن] ذاتی که چراگاه را [برای تغذیۀ جانداران] رویانید.
—فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ﴿٥﴾
سپس آن را خشک و سیاه گردانید.
—سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ﴿٦﴾
ما به زودی [قرآن را] بر تو میخوانیم؛ پس تو هرگز [آن را] فراموش نخواهی کرد؛
—إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ﴿٧﴾
مگر آنچه را که الله بخواهد؛ همانا او آشکار و نهان را میداند.
—وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ﴿٨﴾
و آسانترین [راه] را برایت فراهم مىگردانیم.
—فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ﴿٩﴾
اگر پند مفید باشد، [مردم را با آیات قرآن] پند ده.
—سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ﴿١٠﴾
به زودی کسی که [از الله] میترسد، پند میپذیرد.
—وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى﴿١١﴾
و بدبختترین [مردم،] از آن دوری میگزیند؛
—ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ﴿١٢﴾
[همان] کسی که در آتش بزرگ [جهنم] درخواهد آمد،
—ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ﴿١٣﴾
و در آن [آتش] نه میمیرد و نه زنده میمانَد.
—قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ﴿١٤﴾
یقیناً کسی که خود را [از کفرو گناه] پاک کند، رستگار خواهد شد؛
—وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ﴿١٥﴾
و [نیز کسی که] نام پروردگارش را یاد کند و نماز بگزارد.
—بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا﴿١٦﴾
ولی شما [مردم،] زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح میدهید؛
—وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ﴿١٧﴾
در حالی که آخرت، بهتر و پایندهتر است.
—إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ﴿١٨﴾
به راستی این [پندها] در کتابهای آسمانی پیشین [نیز] بود؛
—صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ﴿١٩﴾
کتابهای ابراهیم و موسی.
—