نمای مصحف - قرآن کریم

صفحه 568

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ﴿٣٦﴾لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ﴿٣٧﴾فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ﴿٣٨﴾وَمَا لَا تُبْصِرُونَ﴿٣٩﴾إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ﴿٤٠﴾وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ﴿٤١﴾وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ﴿٤٢﴾تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿٤٣﴾وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ﴿٤٤﴾لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ﴿٤٥﴾ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ﴿٤٦﴾فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ﴿٤٧﴾وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ﴿٤٨﴾وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ﴿٤٩﴾وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿٥٠﴾وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ﴿٥١﴾فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ﴿٥٢﴾

69:36و غذایی جز چرک و خون [جهنمیان] ندارد؛

69:37[غذایی ‌که] جز گناهکاران آن را نمی‌خورند».

69:38سوگند به آنچه می‌بینید

69:39و به آنچه نمی‌بینید.

69:40بی‌تردید، این [قرآن، سخن الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستاده‌ای بزرگوار [=جبرئیل] است.

69:41و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان می‌آورید.

69:42و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند می‌گیرید.

69:43[این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

69:44اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما می‌بست،

69:45مسلّماً ما دست راست او را می‌گرفتیم،

69:46سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع می‌کردیم،

69:47و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست مانع [عذابِ] او گردد.

69:48یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.

69:49و ما یقیناً می‌دانیم که برخی از شما، تکذیب‌کنندگان [این کلام الهی] هستید.

69:50و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.

69:51و بی‌گمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.

69:52پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.

المعارجAl-Ma'arij

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ﴿١﴾لِّلْكَـٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌ﴿٢﴾مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ﴿٣﴾تَعْرُجُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ﴿٤﴾فَٱصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا﴿٥﴾إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًا﴿٦﴾وَنَرَىٰهُ قَرِيبًا﴿٧﴾يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ﴿٨﴾وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ﴿٩﴾وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا﴿١٠﴾

70:1درخواست‌کننده‌ای [به تمسخر] تقاضای عذابی را کرد که وقوعش [در قیامت] حتمی است،

70:2[این عذاب،] برای کافران است [و] هیچ دفع‌کننده‌ای ندارد.

70:3از سوی الله [به وقوع می‌پیوندد که دارای عُلُو و] صاحبِ مراتب و درجات والاست.

70:4فرشتگان و روح [= جبرئیل] به سوی او عروج می‌کنند، در روزی ‌که مقدارش [در مقیاس بشری،] پنجاه‌ هزار سال است.

70:5پس تو [ای پیامبر، در برابر تمسخرشان] صبرِ نیکو پیشه کن.

70:6بی‌گمان، آنها آن [روز] را دور می‌بینند

70:7و ما آن را نزدیک می‌بینیم.

70:8[همان] روزی ‌که آسمان چون مسِ گداخته شود،

70:9و کوه‌ها مانند پشم رنگین [متلاشی و پراکنده] شود.

70:10و هیچ دوست صمیمی [و خویشاوندی] از [حال] دوست صمیمی [و خویشاوندش] نمی‌پرسد.

/ 604