96:13به من خبر بده اگر این [شخص سرکش، حق را] تکذیب کند و رویگردان شود [آیا سزاوار عذاب نیست؟].
96:14آیا نمیداند که بیتردید، الله [همه اعمالش را] میبیند؟
96:15چنین نیست [که او گمان میکند]؛ اگر باز نیاید [و دست از شرارت برندارد،] قطعاً موی پیشانی [او] را به شدّت خواهیم گرفت [و به سوی دوزخ خواهیم کشاند]؛
96:16موی پیشانیِ [همان] دروغگوی خطاکار را.
96:17پس باید هممجلسانش را [به کمک] بخواند.
96:18ما [نیز] آتشبانان [دوزخ] را فرا خواهیم خواند.
96:19چنین نیست [که او میپندارد]؛ هرگز او را اطاعت مکن و سجده کن، و [به الله] تقرّب جوی.
97:1همانا ما آن [قرآن] را در شب قدر نازل کردیم.
97:2و تو چه دانی شب قدر چیست؟
97:3شب قدر، بهتر از هزار ماه است.
97:4فرشتگان و روح [= جبرئیل] در آن [شب،] به فرمان پروردگارشان برای [انجام] هر کاری نازل میشوند.
97:5[آن شب] تا طلوع فجر، سلامت [و رحمت] است.
98:1کسانی از اهل کتاب و مشرکان که کافر شدند، [از آیین کفر] دست برنمیدارند تا اینکه دلیل روشنی برایشان بیاید.
98:2پیامبری از سوی الله [بیاید] که صحیفههای پاک را بخواند.
98:3و نوشتههایی استوار [و درست] در آن [صحیفهها] است.
98:4و کسانی که به آنان کتاب داده شد [از جمله یهود و نصاری] پراکنده نشدند [و اختلاف نکردند،] مگر بعد از آنکه دلیل روشن برایشان آمد.
98:5و آنان فرمان نیافتند جز اینکه الله را عبادت کنند در حالی که دین [خود] را برای او خالص گردانند [و از شرک و عبادت معبودان باطل،] به توحید روی آورند؛ و نماز برپا دارند و زکات بپردازند؛ و این است آیین راستین و مستقیم.