90:19Kuma waɗanda suka kãfirta da ãyõyinMu, sũ ne ma'abũta shu'umci

90:20A kansu akwai wata wuta abar kullewa.

91:1Ina rantsuwa da rãnã da hantsinta.

91:2Kuma da wata idan ya bi ta.

91:3Da yini a lõkacin da ya bayyana ta.

91:4Da dare a lõkacin da ya ke rufe ta.

91:5Da sama da abin da ya gina ta.

91:6Da ƙasã da abin da ya shimfiɗa ta.

91:7Da rai da abin da ya daidaita shi.

91:8Sa'an nan ya sanar da shi fãjircinsa da shiryuwarsa.

91:9Lalle ne wanda ya tsarkake shi (rai) ya sãmi babban rabo.

91:10Kuma lalle ne wanda ya turbuɗe shi (da laifi) ya tãɓe.

91:11Samũdãwa sun ƙaryata (Annabinsu), dõmin girman kansu.

91:12A lõkacin da mafi shaƙãwarsu ya tafi (wurin sõke rãkumar sãlihu).

91:13Sai Manzon Allah ya gaya musu cewa: "Ina tsõratar da ku ga rãƙumar Allah da ruwan shanta!"

91:14Sai suka ƙaryata shi, sa'an nan suka sõke ta. Sabõda haka Ubangijinsu Ya darkãke su, sabõda zunubinsu. Sa'an nan Ya daidaita ta (azãbar ga mai laifi da maras laifi).

91:15Kuma bã ya tsõron ãƙibarta (ita halakãwar).

92:1Inã rantsuwa da dare a lõkacin da yake rufẽwa.

92:2Da yini a lõkacin da yake kuranyẽwa.

92:3Da abin da ya halitta namiji da mace.

92:4Lãlle ne ayyukanku, dabam-dabam suke.

92:5To, amma wanda ya yi kyauta, kuma ya yi taƙawa.

92:6Kuma ya gaskata kalma mai kyãwo.

92:7To, zã Mu sauƙaƙe masa har ya kai ga sauƙi.

92:8Kuma amma wanda ya yi rõwa, kuma ya wadãtu da kansa.

92:9Kuma ya ƙaryatar da kalma mai kyãwo.