Huzuni na Kupoteza katika Ufahamu wa Kiislamu: Kulia si Haramu

Kuna toleo moja la Uislamu ambalo wengine wanaonyesha — linafundisha kwamba huzuni yoyote inaonyesha imani dhaifu. Kwamba mwenye imani ana subira daima. Kwamba ukilia, unaonyesha hukubaliani na qadar ya Mungu.

Hii si Uislamu.

Uislamu unaofunzwa na Quran na Hadithi unaonyesha picha tofauti kabisa — nabii aliyelia, baba aliyepoteza maono yake kwa machozi, sahaba waliolia mbele za Mtume. Huzuni ya kweli ni ya kibinadamu na ni halali.

Mtume Alilia

Mojawapo ya hadithi zenye nguvu zaidi na muhimu zaidi ni hii: Wakati mwanawe Ibrahim wa Mtume (s.a.w) alifariki akiwa na umri wa miaka miwili, Mtume alilia.

Masahaba walishangaa — je, alilia?

Alisema: "Macho yanalia. Moyo una huzuni. Na tunasema tu linalompendeza Mola wetu. Na hakika tunakuhuzunishwa nawe, ee Ibrahim."

Angalia mambo matatu: Machozi — halali. Huzuni ya moyo — halali. Lakini bila kusema vibaya kuhusu Mungu — bila kukasirika.

Yaqub na Machozi ya Miaka

Katika Quran, hadithi ya Yaqub (as) na Yusufu inaonyesha jinsi imani na huzuni vinavyoishi pamoja.

Yaqub alimpoteza mwanawe Yusufu akiwa mtoto — akaomboleza kwa miaka mingi. Quran inasema: "Maono yake yakafunikwa kwa machozi ya huzuni."

Kupoteza maono kwa machozi! Si nabii mwenye nguvu tu — nabii mwenye moyo wa kweli.

Lakini wakati huo huo, Yaqub alisema daima: "Subira nzuri." Hakuacha imani. Hakasirika na Mungu. Aliendelea kutarajia rehema.

Tofauti ya Msingi

Uislamu unafanya tofauti kali kati ya aina mbili za majibu kwa msiba:

Halali: Machozi ya macho, huzuni ya moyo, kukumbuka kwa upole, kuomboleza kwa adabu.

Haramu: Kupiga uso, kupiga kifua kwa nguvu, kusema maneno ya kukasirika na Mungu, "naddama" — maombolezo yasiyokuwa na mipaka yanayoonyesha kukataa qadar.

Sababu ya marufuku si kufunga mwenye huzuni. Ni kwa sababu aina fulani za maombolezo zinaweza kuendelea kumdhuru mtu bila kumruhusu kupona.

Sahaba Waliolia

Historia inaonyesha sahaba wengi wa Mtume (s.a.w) walilia:

Umar ibn al-Khattab — mmoja wa sahaba wenye nguvu zaidi — alilia sana kifo cha Mtume.

Sa'id ibn Zayd alilia aliposikia habari za kifo cha marafiki zake.

Wanawake wengi wa Masahaba waliomboleza kwa mpendwa wao.

Hizi si ishara za imani dhaifu. Ni ishara ya moyo uliompenda na kupotea.

Subira si Kutohisi

Neno "subira" katika Uislamu lina maana ya kipekee ambayo tafsiri nyingi zinakosa.

Subira si "kutohisi huzuni." Si "kujifanya una furaha wakati una huzuni." Si "kujificha hisia zako."

Subira ni: Kudumu na imani katika huzuni. Kuendelea na tumaini wakati mambo ni magumu. Kuelekeza moyo kwa Mungu pamoja na maumivu — si mbali naye.

Quran inasema wanaosubiri ni wale "wanaposemwa na msiba 'Hakika sisi ni wa Mungu, na kwake Ndiye tutakaorejea.'" Hawaoneshi furaha. Wanakubali ukweli wa msiba — na wakikubali, wanaelekeza kwa Mungu.

Wakati wa Kupita

Uislamu pia unabeba ujumbe wa tumaini: Huzuni inapita.

Sura Al-Inshirah inasema: "Hakika pamoja na ugumu kuna wepesi. Hakika pamoja na ugumu kuna wepesi."

"Pamoja na" — si "baada ya." Inamaanisha katika msiba huu sasa hivi, wepesi uko pamoja nao — labda usioonekana, labda umefichika. Lakini uko.

Maswali ya Kutafakari

• Ni wakati gani ulijisikia lazima uficha huzuni yako kwa sababu watu wangefikiria imani yako ni dhaifu? Hilo lilikuathiri vipi?
• Tofauti kati ya "subira" (kudumu na imani) na "kujificha" (kuficha hisia) — ipi iko karibu na unavyoshughulikia huzuni?
• Hadithi ya Mtume aliyelia kwenye msiba wa mwanawe — jinsi gani inabadilisha unavyoona uhusiano kati ya dini na hisia za kibinadamu?